كند ، چنين شخصى فريفته است . و انواع غرور در راه سلوك به سوى خدا بسيار است كه بر صاحبان بصيرت پوشيده نيست . يكى از بزرگان آنان را به پيرزنى تشبيه كرده است كه شنيده بود نام دلاوران رزمنده را در دفترى ثبت مىكنند و براى هر يك از آنان سرزمينى از اطراف كشور مقرّر مىدارند ، دلش مشتاق شد كه مانند ايشان باشد ، زرهى پوشيده و كلاه خودى بر سر نهاده و ابياتى چند از رجز خوانى پهلوانان را فرا گرفت و چگونگى جولان آنان را در ميان نبرد آموخت و خويها و عادتهاى آنان را در پوشش و هيئت و گفتار و حركات و سكنات فرا گرفت و رو به سوى لشگر گاه آورد تا نامش در دفتر دليران به ثبت رسد . وقتى به آنجا رسيد و به ديوان سپاهيان راه يافت به او فرمان داده شد كه كلاه خود و زره برگيرد و با يكى از دليران و جنگاوران به مبارزه آزمايشى پردازد . پس چون پوشش برگرفت پيرزنى ناتوان و ضعيف نمودار شد . او را گفتند : آيا براى استهزاء به پادشاه و اطرافيان و كارگزاران وى آمده اى او را بگيريد و نزد فيل افكنيد ، و فيل او را بر زمين زد و پايمال ساخت . همچنين است حال مدّعيان تصوّف و عرفان در قيامت ، هنگامى كه پرده از آنان كنار رود و به داور حق عرضه شوند كه به لباس و هيئت نمىنگرد بلكه به سويداى دل و صفات آن نظر مىكند . گروه هفتم اغنياء و مالداران فريفتگان اين گروه بيش از ديگر گروههاست : بعضى از آنان سعى در ساختن مساجد و مدارس و كاروانسراها و پلها و چيزهائى كه به چشم مردم مىآيد دارند و باكى از صرف مال حرام در آنها ندارند ، و بسا زمين مسجد و مدرسه را غصب كنند ، و گاهى موقوفاتى از غير حلال بر آنجا وقف نمايند ، و بجز ريا و شهوت انگيزه ديگرى بر اين كار ندارند ، و از اين رو سعى مىكنند كه نام خود را بر سنگها بنويسانند تا نام و آوازه شان بعد از مرگ باقى بماند ، و مسكين